Juszka

O potrawie tej (choć czy to można nazywać potrawą?) wspominam tylko przez sentyment do czasów dzieciństwa. To był właściwie koszmar dzieciństwa, choć nigdy mnie nie zmuszano do jedzenia tego czegoś. Juszkę gotowało się z suszonych jabłek. Na wodę należało wrzucić jabłka . A suszu jabłkowego nie brakowało. Suszyło się jabłka przez całą jesień, gdzie tylko się dało i nawet ładnie pachniało w całym domu. Gdy kompot się ugotował był całkiem dobry, ale wtedy przerabiano go na juszkę. A polegało to na przetarciu ugotowanych jabłek przez sito i dodaniu tego przecieru do kompotu. Później słodzono do smaku i gotowe! Dziś bardzo może dziwić sposób podawania tego. Otóż jadło się to na kolację, ze świeżo ugotowanymi, tłuczonymi, lekko osolonymi ziemniakami! Jeśli ktoś nie lubił juszki (ja!) to jadł ziemniaki ze zsiadłym mlekiem na przykład, albo nic nie jadł :-).

Jak pisałam wyżej, dania tego raczej nie polecam. Inne dania były proste, ale pyszne, natomiast juszka nie! Odnotowuję to tylko jako swego rodzaju ciekawostkę kulinarną, jeszcze jedno wspomnienie dzieciństwa.